περιμάχ-ητος[ᾰ],ον ,
A. fought about, fought for, ταῖσι φυλαῖς
Ar. Av. 1404
;τοῖς πολλοῖς [ὕδωρ] Th. 7.84 ; [πενία] ἥκιστα περιμάχητονnota thing one would fight for, X. Smp. 3.9 , cf. Pl. R. 521a , Lg. 678e ; δυναστεία ὑπὸ πάντων ἐρωμένη καὶ π. γεγενημένη
Isoc. 8.65
, cf. 7.24 , 10.17 ;τὰ π. ἀγαθά such as are matters of contention, highly prized, Arist. EN 1169a21 , cf. Pol. 1271b8 , Rh. 1363a8 , Epicur. Sent. Vat. 45 : Sup. -ότατος
Isoc. 9.40 , Plu. Lyc. 26 : in Ar. Th. 319 ,πόλις π., prob. with collat. sense offought around, surrounded by battle.