περιμήκ-ετος,ον, poet. for sq.,
A. very tallorhigh, ἐλάτη
Il. 14.287
; Τηύ̈γετος
Od. 6.103
: c. gen., π. ἄλλων
Arat. 250
. -ης,ες, Dor.
περιμάκης[ᾱ],ες , AP 6.125 ( Mnasalc. ) : (μῆκος):—very tallorlong, κοντός
Od. 9.487
; ῥάβδος
10.298
; ἱστοί
13.107
; δοῦρα
12.443
; ὀϊστοί
Hes. Sc. 133