περιπετ-ής,ές, (περιπίπτω)
A. falling round,ἀμφὶ μέσσῃ π. προσκείμενοςlyingwith his arms clasped roundher waist, S. Ant. 1223 .
2. surrounded by, wrapped in, πέπλοισι
A. Ag. 233
(lyr.).
3. ἔγχος π. the swordround which(i.e.on which) he has fallen, S. Aj. 907 .
II. falling in with, falling intoevil,καταστῆσαί τινα δεινῷ μηδενὶ π. D. Ep. 5.1 ;π. γίγνεσθαι,
= περιπίπτειν ,fall among, τοῖς σταυροῖς καὶ τοῖς ὀρύγμασι
Plu. Pomp. 62
; πολέμοις
Id. Cic. 42
: π. εἶναι τῇ χολῇ τινος
Luc. Pseudol. 1
; πόλις αὐτὴ ἑαυτῇ π. γενομένη
Plu. Phoc. 33