περιπλοκ-ή,ἡ,
A. twining round, interlacing, Arist. HA 540b4 ; περιπλοκαὶ γυναικῶν
Plb. 2.56.7
, cf. Luc. Alex. 39 , etc.;περιπλοκῆς δεῖται [ὁ κιττός] Plu. 2.649c .
b. in the philos. of Epicurus,interlacingof atoms, Ep. 1p.8U. , 2p.44U. (pl.), al.; περιπλοκὴν περιπλέκεσθαι
Arist. Fr. 208
.
II. metaph., of one wrestling in argument, Ph. 1.199 .
2. entanglement, complication,
POxy. 533.10
(ii/iii A. D.).
3. intricacy,περιπλοκὰς λόγων circumlocutions, E. Ph. 494 , cf. Hermog. Meth. 8 ; περιπλοκὰς λίαν ἐρωτᾷς
Antiph. 74.1
;τί οὖν . . π. λέγεις; Strato Com. 1.35 ; χωρὶς -πλοκῆς λέγειν τἀληθῆ
M.Ant. 12.1