περισσό-της, Att.
περιττ-,ητος,ἡ, (περισσός)
A. extravagance, excess, in pl., Isoc. 10.7 ; π. μιαιφονιῶν
D.C. 77.16
;pomp, ἡ ἐν τοῖς βίοις π. καὶ πολυτέλεια
Plb. 9.10.5
.
2. in style,redundancy, Hermog. Meth. 5 .
3. ἐκ περισσότητος [κατηγορεῖν],ex abundanti, Aps. Rh. p.223 H.
II. eminence, excellence, D.S. 1.94 ;ἡ κατὰ τὴν τέχνην π. Id. 18.26 .
III. of numbers,unevenness, opp.ἀρτιότης, Arist. Metaph. 1004b11 .