πετεινός,ή,όν, alsoπετηνός(v. fin.), andπτηνός(v. sub voc.), Ep. and poet.πετεηνός(alsoπετεεινός
AP 9.337 ( Leon. ), 363.22 ( Mel. )):—
A. able to fly, full-fledged, of young birds, πάρος πετεηνὰ γενέσθαι
Od. 16.218
; of birds generally,able to fly, winged, πετηνῶν . . ὑπ' οἰωνῶν
A. Th. 1025
; πετηνοῖς γυψί
E. Rh. 515
; also π. ἵππος
Men. Pk. 342
: abs.,πετεηνά winged fowl, αἰετὸς . . τελειότατος πετεηνῶν
Il. 8.247
, al. ;πετεινόν a bird, Thgn. 1097 ;τὰ πετεινά(with v.l. πετηνά ) Hdt. 1.140 , 2.123 , 3.106 , Lycurg. 132 .—Thom.Mag. p.272 R. rejects the formπετεινός:Πετηνήis the name of an Att. ship in IG 22.1611.138 .