πευκ-ήεις, Dor.
πευκ-άεις,εσσα,εν,
A. pine-covered, οὔρεα
D.P. 678
; νῆσος
Orph. A. 1189
.
2. of pineorpine-wood, π. σκάφος
E. Andr. 863
(lyr.);πευκάενθ' Ἥφαιστονthe fireof pine-torches, S. Ant. 123 (lyr.).
II. metaph.,sharp, piercing, πευκήεντ' ὀλολυγμόν
A. Ch. 386
(lyr., codd.; Dind. metri gr.πῠκάεντ', cf.πυκᾶες: ἰσχυρόν, Theognost. Can. 23 , butπεύκαες: τὸ πικρόν, Hdn.Gr. 1.394 ); πευκᾶεν σέλας ἀστραπῆς
A. Fr. 25
A; π. κέντρα
Opp. H. 2.457