πηγ-αῖος,α,ον, alsoος,ον
E. Alc. 99 (lyr.) :—
A. from a spring, ὕδατα
Hp.
Aër.
8 ;π. ῥέος spring-water, A. Ag. 901 ; χέρνιψ
E.
l. c. ;π. ἄχθοςa weightof water, Id. El. 108 ;π. κόραι waterNymphs, Id. Rh. 929 ;π. ὕδωρ, ὕδατα, Pl. Lg. 845e , Criti. 113e ; opp.συλλογιμαῖα, Arist. Mete. 353b25 : metaph.,belonging to the primal source, Dam. Pr. 96 .Adv.
-αίως
Procl. in Prm. p.566S.
II. πηγαῖον,τό,
= ἀρδάνιον , Hsch.