πίθηκος [ῐ], Dor.
πίθᾱκος,ὁ,
A. ape, monkey, Archil. 89.3 , 91 , S. Ichn. 122 , Ar. Ach. 120 , Arist. HA 502a17 : as fem., πίθηκος μήτηρ
Babr. 56
;πίθηκον ἐνδυομένηνputting onan ape's form, Pl. R. 620c ; cf.πιθήκη.
2. nickname for a trickster,jackanapes, Ar. Ach. 907 , Av. 440 , Ra. 708 , etc. ;αὐτοτραγικὸς π., of Aeschines, D. 18.242 .
3. prov., ἀντὶ λέοντος π. γίγνεσθαι
Pl. R. 590b
; ὑπὸ τῇ λεοντῇ πίθηκον περιστέλλειν
Luc. Philops. 5
;π. ἐν πορφύρᾳ'borrowed plumes', Diogenian. 7.94 ;ἐν πιθήκοις ὄντα δεῖ εἶναι π. 'in Rome we do as the Romans do', Apollod.Com. 1.3 ;ὄνος ἐν πιθήκοις'parmi les aveugles le borgne est roi', Men. 402.8 .
4. dwarf, Suid.
II. aζῷον σελαχῶδες, Ael. NA 12.27 .