pointed, sharp, keen
πικρός,ά,όν, poet. alsoός,όν
Od. 4.406 :—prop.
A. pointed, sharp, keen, ὀϊστός
Il. 4.118
, al.; βέλεμνα
22.206
; γλωχίς
S. Tr. 681
: metaph., γλώσσης πικροῖς κέντροισι
E. HF 1288
.
II. generally,sharpto the sense:
1. of taste,pungent, ῥίζα
Il. 11.846
; ἅλμη
Od. 5.323
;δάκρυον( v.l. for πυκνόν ) 4.153 ; of salt water, opp.γλυκύς, Hdt. 4.52 , cf. 7.35 ;ἁλμυρὸς καὶ π. Pl. Lg. 705a ;πριγλία π. PCair.Zen. 82.8
(iii B.C.); ἀπ' ὄμφακος πικρᾶς
A. Ag. 970
;ὑγρότης π., opp.ὀξεῖα, Meno Iatr. 5.13 ; also of smell,pungent, Od. 4.406 ; πικρὸν ὀδωδώς
Alciphr. 3.59
. (This sense prevails in the derived and compd. words.)
2. of feeling,sharp, keen, ὠδῖνες
Il. 11.271
, S. Tr. 41 .
3. of sound,piercing, shrill, οἰμωγά
Id. Ph. 189
(lyr.); φθόγγος
Id. OC 1610
;γόοι, ὄδυρμα, E. Ph. 883 , Tr. 1227 (lyr.); πικροτάτη ὄψ
Ar. Pax 805
(lyr.).
III. metaph.,
1. of things,bitter, esp. of what yields pain instead of expected pleasure, freq. in threats,μὴ τάχα πικρὴν Αἴγυπτον καὶ Κύπρον ἵκηαι( v.l. ἴδηαι ) Od. 17.448 , cf. Ar. Av. 1045 , Th. 883 (lyr.), E. Med. 399 , IA 955 , Ba. 357 , Cyc. 589 ; π. Σίγειον κατηγόμην
S. Ph. 355
; τὸ πὰρ δίκαν γλυκὺ πικροτάτα μένει τελευτά
Pi. I. 7(6).48
, cf. A. Ag. 745 (lyr.) ;τιμωρία, ἀγῶνες, Id. Pers. 473 , S. Aj. 1239 ;δύαι, χεῖμα, A. Pr. 180 (lyr.), Ag. 198 (lyr.) ; πικρότερ' ἀχέων
Id. Supp. 875
(lyr.); λόγοι
E. Hel. 481
; πικροτάτου χρυσοῦ φύλαξ
Id. Hec. 772
; τὸ δὴ λεγόμενον γλυκὺ πικρῷ μεμειγμένον
Pl. Phlb. 46c
; ἔχει τι τὸ π. τῆς γεωργίας γλυκύ
Men. 795
: c.inf., μὴ λίαν πικρὸν εἰπεῖν ᾖ
D. 1.26
.
2. so of persons, prob. in Sapph. Supp. 4.1 ( Comp. ) ; γλυκὺν ὧδε φίλοις ἐχθροῖσι δὲ π.
Sol. 13.5
, cf. Thgn. 301 , A. Ch. 234 , Eu. 152 (lyr.), etc. ; ἔς τινας
Hdt. 1.123
: abs., A. Pr. 739 , Th 940 (lyr.);π. θεοῖς hatefulto them, S. Ph. 254 ; π. πολίταις
E. Med. 224
, cf. Supp. 1222 ;ἐμοὶ π. τέθνηκεν ἢ κείνοις γλυκύςhis death ismatter of sorrowto me, S. Aj. 966 ;δαίμων π., ofuntimelydeath (Lat.acerbus),
IG 3.1338 .
3. embittered, angry, πικρὰ ὄρνις
S. Ant. 423
.
4. relentless, οὐδὲν πικρότερον τῆς ἀνάγκης
Antipho 2.2.4
;spiteful, mean, vindictive, βάσκανον καὶ πικρὸν καὶ κακόηθες οὐδέν ἐστι πολίτευμα ἐμόν
D. 18.108
; π. καὶ συκοφάντης
Id. 25.45
, cf. Arist. Rh. 1368b21 , EN 1126a19 : in Com. of old men, σκυθρός, π., φειδωλός
Men. 10
, cf. 825 , 843 , Georg.Fr. 3 .Adv. -ρῶς pedantically, D.H. Lys. 6 ;with rigid accuracy, Apollon.Cit. 3 , Plu. 2.659f .
IV. Adv. -ρῶς harshly, bitterly, vindictively, A. Pr. 197 , S. OC 990 ; π. ἐξετάσαι
D. 2.27
, 18.265 ;π. ἔχειν τισί, πρός τινας, Id. 10.54 , Ep. 3.10 ; π. φέρειν τι
E. Ion 610
, cf. Andr. 190 ; ἔκλαυσε π.
Ev.Matt. 26.75
: Comp.
-ότερον
Men. Mon. 659
, etc.: Sup.
-ότατα
Plb. 1.72.3
. [ῑin Hom. and Ep. ;ῐfreq. in Trag., as A. Pers. 473 , Ag. 970 , S. Aj. 500 , E. Hec. 772 , and in Theoc. 8.74 :ιtherefore is not long by nature as inμικρός.]
