Πλειάδες, Ep. and Ion.
Πληϊάδες( Aeol.
Πληί̈αδες
Sapph. 52 ),αἱ,
A. Pleiads,
Il. 18.486 , Od. 5.272 , Hes. Op. 383 , 572 .
II. later in sg., of the whole constellation, esp. in notes of time, ὑπὸ Πληϊάδα at the setting of the P.,
Hp. Epid. 1.1
; πρὸ Πλειάδος ἐπιτολῆς
Arist. HA 553b31
;ἀπὸ Πλειάδος ἀνατολῆςib. 599b10 ;μετὰ Πλειάδαib. 598b7 ;ἀπὸ Πλειάδος δύσεωςib. 599a28 ;περὶ Πλειάδος δύσινib. 542b22 ;πρὸς δύσιν Πλειάδος χειμερινήνib. 566a21 ; Σείριος ἐγγὺς τῆς ἑπταπόρου Π. ᾄσσων
E. IA 8
(anap.), cf. Ion 1152 : in sg., also a name given to the seven best Alexandrian tragic poets, Heph. 9.4 , Choerob. in Heph. p.236 C., Suid.
s.v. Ἀλέξανδρος Αἰτωλός , al. (Πλειάδεςis perh. derived fromπλέω, sail,because they rose at the beginning of thesailing-season(if soΠληϊάδεςis metri gr. forΠλἑϝ̓ϊάδες).—Poets ( Hes. Frr. 177 , 178 , 179 , Pi. N. 2.11 , A. Fr. 312 ), using the lengthened formΠελειάδες( Alcm. 23.60 , gen. sg. Πελειάδος