πλημμελ-ής,ές, (πλήν, μέλος) prop.
A. out of tune,opp.ἐμμελής,but in usage, metaph.,faulty, erring,
ὁ ἀκράτως . . π. καὶ κακός
Pl. Lg. 731d
.
2. wrongful, outrageous,
ἤν τι π. σε δρᾷ
E. Hel. 1085
; μὴ τί π. πάθῃς;
Id. Med. 306
;ἐάν
τι πάθωμεν π.
Pl. R. 451b
; λίαν πλημμελὲς ἂν εἴη
Arist. EN 1099b24
, cf. Democr. 181 , Pl. Cri. 43b , Sph. 243a : Sup. , ἀμαθίαι -έσταται
Id. Lg. 689b