ποθεινός,ή,όν, alsoός,όν
E. Hel. 623 :—shortd.ποθινός(q.v.): (ποθέω):—
A. full of longing,
ἔρος
Sapph. Supp. 4.11
; but usu.
2. longed for, desired, desirable,
τίς ἁδονᾶς ἄτερ βίος π.;
Simon. 71
; οὐκ . . δήμῳ φίλος οὐδὲ π.
Callin. 1.16
; χρυσὸς π. κτῆμα τοῖς βροτοῖς
E. Fr. 1132.31
; esp. of those absent or lost, παῖς πατρὶ π.
Pi. O. 10(11).87
, cf. I. 5(4).7 , etc.;ποθεινὰ Ἑλλάς desire ofseeing Greece, Id. P. 4.218 ; π. ἦλθες