ποίμν-η,ἡ,
A. flock,
Od. 9.122 ; prop.of sheep,
βουκολίας ἀγέλας τε καὶ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν ποίμνας τ' είροπόκων ὀί̈ων
Hes. Th. 446
; τά τε αἰπόλια καὶ τὰς π. καὶ τὰ βουκόλια
Hdt. 1.126
, cf. A. Pr. 653 , Pl. R. 415e , etc.: generally, ποῖμναι κάπρων λεόντων τε
Pi. Fr. 238
; of a single animal,χρυσεόμαλλος π.,of the ram with golden fleece, E. El. 725 (lyr.), cf. Antiph. 52.4 .
2. metaph. of persons, A. Supp. 642 (lyr., of the Furies), Eu. 197 ;ποίμνη δίπους,of mankind, Pl. Plt. 267c .