ἀνεπί-φθονος,ον,
A. without reproach,
ἔγχος
S. Tr. 1033
(lyr.);ἀ. ἐστι πᾶσινit isno reproach toany one, Th. 6.83 , cf. Pl. R. 612b , Epicur. Fr. 161 ; οὕτω γάρ μοι . . ἀνεπιφθονώτατον εἰπεῖν least invidious,
D. 18.321
;ungrudging,
ἔπαινος
Onos. Praef. 10
.Adv.[ τὴν ἀρχὴν] ἀνεπιφθόνως κατεστήσατο so as not to create odium,
Th. 6.54
, cf. Plu. Cam. 1 ; ἀ. εἰπεῖν
Isoc. 15.8
.