πολυ-ήρᾰτος,ον, (ἐράω)
A. much-loved, very lovely,
γάμος
Od. 15.126
; εὐνή
Hes. Th. 404
;εἶδοςib. 908 ; ὕδωρ
Id. Op. 739
; ἥβη
h.Ven. 225
; of places, Θήβη
Od. 11.275
; Ἀθᾶναι
B. 18.9
;ΑιβύηOrac. ap. Hdt. 4.159 ; γᾶ Κέκροπος
Ar. Nu. 301
(lyr.).
2. of persons, Hes. Fr. 192.1 ; Ααί̈ς