πολῠτῑ́μ-ητος, Dor.
πολῠτῑμ-τίμᾱτος,ον, alsoη,ον
Ar. Pax 978 : (τιμάω):—
A. highly honoured,freq. used in addressing a divinity,Ἀφροδίτη[ Parm. ] 20 ; ὦ Ζεῦ πολυτίμητ'
Pherecr. 73
, Ar. Fr. 319 ; ὦ πολυτίμηθ' Ἠράκλεις
Id. Ach. 807
; ὦ π. θεοί
Id. V. 1001
; θεώ
Id. Th. 594
; ὦ π. Νεφέλαι
Id. Nu. 269
; ὦ π. Αἰσχύλε
Id. Ra. 851
; and (ironically) ὦ π. Εὐθύδημε
Pl. Euthd. 296d