πολύ-τλητος,ον,
A. having borne much, miserable,
γέροντες
Od. 11.38
, cf. Orph. Fr. 354 , Q.S. 1.135 , al.; also ὠδίνεσσι πολυτλήτοισι
Id. 11.25
; γῆρας
Id. 2.341
.
πολύ-τλητος
Gloss
having borne much, miserable,
References
- Od. 11.38
- Orph. Fr. 354
- Q.S. 1.135
- Id. 11.25
- Id. 2.341