of olden time, ancient,
πολυ-χρόνιος,ον,
A. of olden time, ancient,
h.Merc. 125 .
2. of long standing, τὴν πολυχρονίων(leg.-χρόνιον) Μαρμαριτῶν θρασύτητα
Sammelb. 6026
(Cyrenaica,iii A.D.).
II. lasting for long,
νουσήματα
Hp. Aph. 4.23
, cf. 7.6 ; μουναρχίη
Hdt. 1.55
; π. ἔχειν τὴν ζωήν
Arist. Long. 464b25
; ἀρχαί
Id. Pol. 1299a7
( Comp. ); opp.αἰώνιος,
Epicur. Sent. 28 ; βιότω τέρμα long-protracted,
Call. Lav. Pall. 128
; πολιορκίαι
Onos. 38.6
; πλέγμα
AP 5.254.14
(Paul. Sil.): Comp. , Hp. Fract. 10 , Pl. Ti. 75b : Sup. , τὰ -ώτατα τῶν ἀνθρωπίνων
X. Mem. 1.4.16
.Adv. -ίωςdub. l. in Hp. Ep. 17 .
2. long-lived,
Arist. HA 29b32 , al.: Comp.
-ώτερος
Pl. Phd. 87c
, Arist. HA 613a25 , Thphr. CP 5.18.4 : Sup.
-ώτατος, αἷμα
Call. Del. 282
, cf. Dam. Pr. 23 .
