πόντος,ὁ: Ep. gen.
A.
ἐκ ποντόφιν
Od. 24.83
:—sea,esp.open sea,common from Hom. downwds., exc. in Prose, where it is chiefly used of special seas (v. infr. 11 ); in the general sense, ὁπότε πνεῦμα ἐκ πόντου εἴη
Th. 4.26
, cf. Pl. R. 611e , Ti. 25a , LXX Ex. 15.5 ;π. ἀπείριτος, ἀπείρων, εὐρύς, μεγακήτης,
Od. 10.195 , Il. 1.350 , 6.291 , Od. 3.158 ;π. ἠεροειδής, ἰοειδής, μέλας, οἶνοψ,
2.263 , 11.107 , Il. 24.79 , 23.316 ;π. ἀτρύγετος, ἰχθυόεις,
15.27 , 19.378 ; opp.γαῖα,
8.479 , etc.;κέλευθοι, πλάξ, πεδίον πόντου,
Pi. P. 4.195 , 1.24 , A. Fr. 150 (anap.);π. ἁλὸς πολιῆςthewide watersof the grey brine, Il. 21.59 , Thgn. 10 , 106 ;πόντου γέφυρα, πύλαι,of the Isthmus, Pi. N. 6.39 , 10.27 .
2. metaph., π. ἀγαθῶν
Sophr. 159