πότνια,ἡ, poet.title of honour, used chiefly in addressing females, whether goddesses or women:
1. asSubst., = δέσποινα (cf. Apion ap. Apollon. Lex. ),mistress, queen(v. sub fin.), πότνιαν ἁγνήν
h.Cer. 203
: mostly c. gen.,πότνια θηρῶν(nom.)queenof wild beasts, of Artemis, Il. 21.470 ; πότνια βελέων
Pi. P. 4.213
;τὰν ἐρώτων πότνιαν,of Aphrodite, E. Fr. 781.16 (lyr.);π. λαῶν, τοξοφόρων,
Arat. 112 , Call.
Fr.anon.
338 : without a gen., π. Αὔως
Sapph. 153
; πότνι' Ἐρινύς
A. Th. 887
(lyr.), Eu. 951 (anap.); πότνιαν ἐξαπαφὼν ἐμάν
E. Ion 704
(lyr.); [ Ἱστίην] πότνιαν