incurable, desperate, fatal,
ἀνήκεστος,ον, (ἀκέομαι)
A. incurable, desperate, fatal, ἄλγος, χόλος,
Il. 5.394 , 15.217 ; ἀ. πάθος ἔρδειν τινά
Hdt. 1.137
; ἀ. λώβην λωβᾶσθαί τινα
Id. 3.154
; λυμαίνεσθαί τινα λύμησι ἀ.
Id. 6.12
, cf. A. Ch. 516 , etc.;κακόν, κακά, συμφοραί,
Hes. Th. 612 , Archil. 9.5 , Th. 5.111 ;μίασμα . . ἀ. τρέφεινkeep ittill it is past cure,
S. OT 98 ; ἁμαρτάδες
Hp. Acut. 39
; ἔργον
Antipho 5.91
; πονηρία
X. Mem. 3.5.18
; ἀνήκεστα ποιεῖν τινα ruin utterly,
Id. An. 2.5.5
;ἀνήκεστα πάσχεινto beutterly ruined,
Th. 3.39 ; ἀ. τι παθεῖν
D. 54.5
; ἀ. τι βουλεῦσαι περί τινος
Th. 1.132
;ἁπάντων
τῶν ἀνηκέστων αἴτιον
D. 21.70
, etc.
2. of persons, ἀ. πλεονέκται
X. Oec. 14.8
; χρήσασθαί τινι τῶν ἐχθρῶν ὡς ἀνηκέστῳ
Plu. Per. 39
; ἀ. εἴς τι
J. AJ 18.6.10
: Comp.
-έστερος f.l. in
Antipho 5.91 : Sup. , Ph. 2.316 .
II.
Act. ,damaging beyond remedy, pernicious,
πῦρ
S. El. 888
; χαρά
Id. Aj. 52
.
III. Adv. ἀνηκέστως, διατιθέναιtreatcruelly,
Hdt. 3.155 , cf. 8.28 ; ἀ. ἔχειν
Aret. SD 1.5
, App. BC 2.123 .
