προαιρ-ετικός,ή,όν,
A. inclined to prefer, deliberately choosing,
τοῦ πλεονεκτεῖν
Arist. Pol. 1266b37
, cf. EN 1137b35 ; τῶν τοιούτων λόγων
Id. Metaph. 1025a3
.
2. abs.,purposive, concerned with purpose,
ἔστιν ἄρα ἡ ἀρετὴ ἕξις π.
Id. EN 1106b36
; τῆς ψυχῆς τὸ πρακτικὸν καὶ π. power of purposing, will,
Plu. Cor. 32
, etc.; π. ἐνέργειαι
Ph. 1.279
;τὰ π.,opp.τὰ ἀπροαίρετα,
Arr. Epict. 2.10.8 ; π. κίνησις