προδῐκ-έω, (πρόδικος)
A. to be a patron, advocate,orguardian,
τοῦ ἀλλοτρίου ἀπελευθέρου
Lys. Fr. 100
, cf. Plu. 2.787b , 973a ;τῶν τούτου τέκνωνMitteis Chr. 88 i 15
(ii A.D.); τῶν ἐνύδρων
Plu. 2.975c
.
II. act as advocate,
ὑπέρ . .
GDI 1432b5
(Hypata).