πρόειμι, (εἰμί
A. sum) to be before, τά τ' ἐσσόμενα πρό τ' ἐόνταthingswhich were before,
Il. 1.70 ;οἱ προόντες γεωργοίtheformercultivators, PTeb. 379.12
(ii A.D.);αἱ προοῦσαι τάξειςthepreviouspositions, Ael. Tact. 29.10 ; but,οἱ προόντεςthosewho were there before(and still are there), Ath. 9.391d ; ἀνῳκοδόμησα ἐπὶ προοῦσι θεμελίοις ἀρχαίοις
Sammelb. 5232.19
(i A.D.);τῇ προούσῃ αὐτοῦ γυναικίhispresentwife, PSI 1.36a5 , 27
(i A.D.), cf. PRyl. 154.4
(i A.D.); τὰ προεσόμενα
Plu. 2.586f
(s.v.l.); alsoτοῖς προοῦσι δίδωμιtheaforesaid,
POxy. 580
(ii A.D.).
II. προεσόμενα, = profutura,
Gloss.