προκῠλινδ-έομαι, Pass. ,
A. roll beforeorat the feet of, prostrate oneself beforeanother, τοῖς ἰκτίνοις
Ar. Av. 501
(cf. Sch.), Luc. DDeor. 6.2 ( v.l. -όμενον ) ; τινος
D. 19.338
(nisi leg.προκαλ-); τῶν θείων ἰχνῶνWilcken Chr. 6.8
(v A.D.); π. ἡ πέρδιξ τοῦ θηρεύοντος
Arist. HA 613b18
(προκυλίεσθαιap. Antig. Mir. 39 ); cf.προκαλινδέομαι.