forsake, abandon,
προλείπω,
A. forsake, abandon,
νεκρόν
Il. 17.275
; κτήματα. . ἄνδρας τε
Od. 3.314
; σε . . οὐ δύναμαι π. δύστηνον ἐόντα
13.331
; φεύγει πηούς τε προλιπὼν καὶ πατρίδα γαῖαν
23.120
; φιλίην
Thgn. 1102
, cf. 351 ;οὐκ
ἔτλη Επάρτης ἡγεμόνας προλιπεῖν
Simon.
ap. Hdt. 7.228 ; πατέρα . . ἐν λυγρῷ γήρᾳ
S. Aj. 507
;χώραν π. abandonone's post, Th. 2.87 ; τὸ τῶν ξυμμάχων κοινόν
Id. 1.74
; simply,leave,
Ἀρκτοῦρος π. ῥόον Ὠκεανοῖο
Hes. Op. 566
;ἄντρον, θᾶκον, ἕδρας σκοτίους,etc., Pi. P. 9.30 , A. Pr. 282 (anap.), E. Alc. 124 (lyr.), etc.; ψυχὴ π. τινά
Ar. Av. 1558
(lyr.).
2. omit to doa thing, c.inf., π. τόδε μὴ οὐ ποιεῖν
S. El. 132
(lyr.);π. τὴν μίσθωσιν fall into arrears ofrent, BGU 197.15
(i A.D.).
3. rarely of things,desert, failone, σε μῆτις προλέλοιπε
Od. 2.279
, cf. Ar. Th. 927 ; ὅταν αὐτὰ τὸ ἄνθος προλίπῃ
Pl. R. 601b
: c. gen., ἐφημερίων π.
Epigr.Gr. 321.4
.
II. intr.,cease, fail,
φονος . . οὐ προλείπει . . Ἀτρείδαις
E. Or. 817
(lyr.); εἴ τῳ προλίποι ἡ ῥώμη
Th. 7.75
; of persons,faint, fall into a swoon,
E. Hec. 438 .
