προξεν-έω,impf. προὐξένουν(but
A.
ἐπροξένει
E. Fr. 1104
, Ar. Fr. 775 ):fut. προξενήσω:pf. προὐξένηκα:—to beany one'sπρόξενος(q. v.),διὰ τὸ προξενεῖν ὑμῶνbecausehe isyourπρόξενος,
X. HG 6.4.24 , cf. D. 15.15 , etc.;π. τῶν πρέσβεων act as π. ofthe envoys of a friendly state, Id. 18.82 .
2. generally,to beone'sprotector, patron,
E. Med. 724 , Ar. Th. 576 .
II. from the duties of aπρόξενος(signf. 11 ),
1. manageoreffectanything for another, τἄλλα
E. Ion 335
;θράσος π. lenddaring, S. Tr. 726 ;π. τιμήν, εὐδαιμονίαν τινί, procureit for him, Plu. Caes. 60 , Luc. Vit.Auct. 10 ; φιλίας βασιλέων
Plu. Sol. 2
; ὄψις π. ἡδονήν
Aristid. Or. 53(55).4