προοίμι-ον,τό, Trag. contr.
φροίμιον(v. infr.): (οἶμος):—
A. opening, introduction;in Music,prelude, overture,
Pi. P. 1.4 ; in Ep. poems,proëm, preamble,
Id. N. 2.3 , Ar. Eq. 1343 ; in speeches,exordium,
Critias 43 tit., Arist. Rh. 1414b19 , Phld. Rh. 1.56S. , Stoic. 2.96 , etc.;προοιμίοις ἡδονῆςwithprefacesabout pleasure, X. Mem. 2.1.27 .
2. metaph. ofany preludeorbeginning,
φροίμιον χορεύσομαι
A. Ag. 31
, cf. 829 ;φροιμίοις <δυσφροιμίοις>ib. 1216 , cf. Th. 7 ;λόγους . . μηδέπω 'ν προοιμίοιςonly justbeginning,
Id. Pr. 741 ;εἴ τι τοῦδε φ. ματᾷany part of thispresage,
Id. Eu. 142 ; ὁρῶ τάδε φροίμια . . πόνων
Id. Supp. 830
(lyr.), cf. E. Hipp. 568 , X. Mem. 4.2.3 ; ἐγχέων π.