πρόπᾱς,πᾱσα,πᾰν, in Hom. and Hes. mostlyπ. ἦμαρ
A. alldaylong,whereπρό'on and on' goes with the verb, Il. 1.601 , Od. 9.161 , al.; henceπρόπαςbecomes merely a strengthd. form ofπᾶς,once in Hom. ,νῆας προπάσας allthe shipstogether,
Il. 2.493 ; freq. in Trag.,πρόπασα χώρα, γαῖα,
A. Pr. 407 (lyr.), Pers. 548 (lyr.); π. δόμος
Id. Ag. 1011
(lyr.); πρόπαντος χρόνου
Id. Eu. 898
;π. στόλος, πότμος,
S. OT 169 (lyr.), Ant. 859 (lyr.); πρόπαντα κακὰ κακῶν
Id. OC 1237
(lyr.); π. γέννα
E. Or. 972
(lyr.); π. ἑσμός
Pae.Delph. 14
: neut.πρόπανasAdv.,utterly,