προπηλᾰκ-ίζω, Att.
fut.
A.
-ιῶ
Th. 6.54
: (apparently fromπήλαξ
= πηλός , though neitherπήλαξnor the simpleπηλακίζωcertainly existed): —bespatter with mud,ortrample in the mire: only metaph.,treat with contumely,
τοὐμὸν στόμα
S. OT 427
, cf. Ar. Th. 386 ( Pass. ); freq. in Att. Prose, Th. l. c., And. 4.16 , Pl. R. 562d , etc.:— Pass. , Lys. 15.6 , etc.; ἰδὼν προπεπηλακισμένην [τὴν φιλοσοφίαν] ἀναξίως
Pl. R. 536c
; προπηλακισθέντες λόγοις ἢ καὶ ἀτίμοις ἔργοις
Id. Lg. 866e
; ὑβρίζετο καὶ προὐπηλακίζεθ' ὑπὸ τοῦ δήμου
D. 9.60