προπολῑτεύομαι,
A. transact beforehand,
τῶν πάντα τὰ καθήκοντα προπεπολιτευμένεν
D.C. 52.21
:pf.also in pass. sense, τὰ προπεπολιτευμένα the previous measures of his government,
Plb. 4.14.7
, cf. IG 5(2).515.8 (Lycosura).
II. hold chief office,
π. ἰδιώτης κύκλου βασιλικοῦ
Them. Or. 16.205c
; πόλεως
POxy. 67.2
(iv A.D.), PLips. 37.3
(iv A.D.).