προσακτέον, (προσάγω)
A. one must bring toornear,
Pl. R. 537a ; τὸ κάτω πρὸς τὸ ἄνω
Hp. Art. 14
;one must apply, administer,of instruments or drugs, Herod.Med. ap. Aët. 5.130 , Orib. Fr. 74 ; [τὴν μουσικήν] Arist. Pol. 1340b13 ; παραδείγματα
Id. Rh.Al. 1438b40
; τῇ φύσει τοῦ πράγματος π. τὴν τέχνην
Hermog. Stat. 7
.
II. προσακτέος,α,ον, to be applied,
ἡσυχίη π.
Aret. CA 2.3
;to be administered,
οἶνος οὐ π.
Orib. 5.31.10
.