προσάντ-ης,ες, gen.εος, (ἄντην)
A. uphill, steep,κέλευθος, χωπίον, Pi. I. 2.33 , Th. 4.43 ; ἐν ἠρέμα προσάντει
Pl. Phdr. 230c
;φορὰ εἰς τὸ π. Arist. Pr. 889b39 , cf. Diocl.Fr. 142 .
II. metaph.,arduous, adverse,ἀλλ' ἕν τί μοι π. E. Med. 381 ;κεῖνό μοι μόνον π. Id. Or. 790 (troch.); σκοπεῖν . ., τί π. εἴρηται τῆς νομοθεσίας
Pl. Lg. 746c
;πρόσαντές [ἐστι] c.inf., Isoc. 8.14 ;repugnant, distasteful, λόγος
Hdt. 7.160
; ζήτησις
Arist. EN 1096a12
;εἰ μή τι Μεγίλλῳ π. Pl. Lg. 702d ; of diet,unsuitable, Orib. 5.31.2 .Adv.,μήτε ἀκαίρως παρακαλεῖν μήτε ἐκείνῳ προσάντως in such a way as to encounterhisopposition, Nic.Dam. 127.8J.
2. of persons,adverse, hostile,τισι
E. Med. 305 ;π. πρὸς τἆλλα τἀγαθά setting oneself against . ., X. Ap. 33 .Adv. -τως unwillingly, D.S. 14.1 .