προσενεκτέον, (προσφέρω)
A. one must apply, administer, offer, [ τῷ σώματι] σιτία
Arist. MM 1199b29
, cf. Ph. 2.372 , Sor. 1.53 , Porph. Abst. 2.61 .
2. (προσφέρομαι)one must deal with, πράως τοῖς οἰκέταις
D.S. 34
/ 5.2.33 ; ὡς συγγενέσιν τοῖς πολίταις
Simp. in Epict. p.89
D. ; δήμῳ
Them. Or.
(i.e. Constant.pro Them.) p.20c .
II. προσενεκτέος,α,ον ,to be administered, Alex.Trall. 2 .