πρόσκομμα,ατος,τό, (προσκόπτω)
A. stumble, λίθου πρόσκομμα
LXX Is. 8.14
;ὁ λίθος τοῦ π. Ep.Rom. 9.33 : hence,offence, obstacle, hindrance, LXX Ex. 23.33 , Ep.Rom. 14.13 , etc.
II. result of stumbling, bruise, hurt, προσκομμάτων ἀπόλυσις
Plu. 2.1048c
, cf. Ath. 3.97f .