προσ-κρούω,
A. knock against, τὴν κεφαλὴν παρά τι
Ant.Lib. 8.7
.
II. intr.,strike against, collide with, πυρί
Pl. Ti. 43c
, cf. Epicur. Ep. 2p.38U. , Nat. 2.3 ; πρός τι
Zen. 3.29
: abs.,stumble, fall, D. 18.254 : metaph. of failure or defeat, μικρὰ προσκρούσας
Plu. Sull. 11
, cf. Luc. 17 .
III. metaph.,have a collision withanother,give offence, τὸ π. καὶ φιλονικεῖν περί τινος
D. 5.25
, cf. 21.61 : c. acc. cogn., ἂ προσέκρουον
Id. 19.205
; π. τισί