ἀνίᾱτος [ῑ], Ion.
ἀνθωρο-ίητος,ον,
A. incurable,
Hp. Aph. 7.87 ;ἕλκος, τραῦμα,
Pl. Lg. 877a , 878c : also in moral sense,πράγματαib. 660c ; ἀ. καὶ ἀνήκεστα κακά
Aeschin. 3.156
; ἀνελευθερία ἀ. ἐστιν
Arist. EN 1121b13
.
2. of persons,incurable, incorrigible,
Pl. R. 410a , Grg. 526b ; ἀ. κατὰ τὴν μοχθηρίαν
Arist. EN 1165b18
, al.Adv. ἀνιάτως, ἔχεινto beincurable,
Pl. Phd. 113e , D. 18.324 ; οἱ ἀ. κακοί
Arist. EN 1137a29
.
II.