προσπάθ-εια[ᾰ],ἡ ,
A. passionate attachment, πρός τι γένος ἀκρασίας
Dicaearch. 1.10
; defined asἐπιθυμία δεδουλωμένη, Andronic. Rhod. p.572 M.; writtenπροσπαθία, Phld. D. 1.14 (pl.); ἄνευ προσκλίσεως καὶ προσπαθείας
S.E. P. 1.230
;γενομένους ἐν π. Heraclit. Incred. 16 ;προσπαθείας <ἕνεκα> Zos.Alch. p.118
B.
II. in later Philos.,clingingof the soul to the body and its passions, Porph. Sent. 28 ;ἡ πρὸς τὸ σῶμα π. ib. 29 ;ἡ θνητὴ π. Hierocl. in CA 3p.425M. , cf. M.Ant. 12.3 .