προσπέμπω,
A. send to, esp. of messengers or envoys, φίλους
Ar. Eq. 473
; κήρυκα
Th. 7.3
;π. τινά τινι sendorconductone persontoanother, αὐτὸν δεῦρο προσπέμψας ἐμοί
S. OC 1349
, cf. 1101 , Th. 1.53 , X. Cyr. 8.5.18 : simply, c. dat.,sendto one (sc.ἄγγελον), Th. 7.35 , D. 19.167 , etc.;π. τινὶ ἵνα. . Arr. Epict. 1.2.19 ; also π. λόγους ἔς τινας
Th. 8.47
: abs., Hdt. 9.108 ; ἐς Ὄλυνθον
Th. 2.79
.