προσπέτομαι,fut. -πτήσομαι:aor. -επτάμην [ᾰ], but poet. also withaor.
Act.
προσέπτην(v. infr.):—
A. fly toortowards,πόθεν προσέπτανθ'(-έπτονθ'Dawes)οἱ βομβαύλιοι; Ar. Ach. 865 ; πρός τι
Arist. HA 593a8
; ἐάν τίς σοι φίλος ὥσπερ μυῖα πρόσπτηται
X. Mem. 3.11.5
.
II. generally,come upononesuddenly, come overone, ὀδμὰ προσέπτα μ' ἀφεγγής
A. Pr. 115
(lyr.);μέλος προσέπτα μοιmusicstole overmy sense, ib. 555 (lyr.); of evil, misfortune, etc.,τίς . . ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο; S. Aj. 282 , cf. A. Pr. 644 , E. Alc. 421 .