προσποι-ητός,όν, orή,όνDemarat. ap. Plu. 2.309d , orπροσποίητος:—
A. taken to oneself, assumed, affected, pretended, ἐραστής
Pl. Ly. 222a
; ἔχθραι
D. 58.39
; ἡ π. καλοκἀγαθία
Din. 3.18
; φιλανθρωπία
Arist. VV 1251b3
;φυγήDemarat. l.c.Adv. -ητῶςor-ήτως, opp.τῷ ὄντι, Pl. Tht. 174d , cf. D.C. 44.47 , etc.: neut. pl.προσποιητάasAdv., Babr. 103.5 , 106.17 .
2. to be adopted,
Stoic. 1.57 .