πρόσ-πταισμα,ατος,τό,
A. stumble, Arist. EN 1138b3 , Ph. Fr. 58H. ; ἕλκη ἐκ προσπταις μάτων
Gal. 12.286
(προπτ-codd.): metaph.,προσπταίς ματα τοῦ βίου misfortunes, Agatharch. 49 .
II. whitlow, Thphr. Char. 19.3 (pl.), Luc. Peregr. 45 ; π. δακτύλου
Gal. 7.136
.