πρόσχημα,ατος,τό, (προέχω)
A. that which is held before: hence,
I. that which is held before to cover, screen, cloak,τὸ σῶφρον τοῦ ἀνάνδρου π. Th. 3.82 ;pretence, pretext, πατὴρ . . σοὶ π. ἀεί, ὡς ἐξ ἐμοῦ τέθνηκεν
S. El. 525
; τοῦτο π. ποιούμενος
Lys. 6.37
; alsoπ. τοῦ λόγουin the same sense, Hdt. 4.167 , cf. 6.133 : c. gen.,αὗται [αἱ πόλεις] π. ἦσαν τοῦ στόλουib. 44 ; Φίλιππος γίγνεται π. τοῦ πολέμου
Plb. 11.5.4
;τῷ τῆς τέχνης π. onthe groundof . ., D. 5.6 ;π. ποιεύμενος ὡς ἐπ' Ἀθήνας ἐλαύνειmakinga pretenceorshowof marching against Athens, Hdt. 7.157 : c.inf.,π. ποιούμενοι τοὺς ἐπὶ Θρᾴκης μὴ προδώσειν pretendthat they will not . ., Th. 5.30 ; π. ἦν ἀμύνεσθαι
Id. 1.96
; alsoπ. ποιεῖσθαιorποιήσασθαί τιto put forwardas a screenordisguise, Pl. Prt. 316d , 316e , cf. 317a :πρόσχημα, as acc. abs.,by way of pretext, Hdt. 9.87 ;καλῶν ὀνομάτων καὶ προσχημάτων μεστήfull of fair words andappearances, Pl. R. 495d .