προσχρῄζω, Ion.
προσχημᾰτ-χρηί̈ζω,
A. requireordesire besides, c. gen.,τυραννίδος οὐδεμιῆς π. Hdt. 5.11 , cf. 18 ; οὐδὲ σοῦ προσχρῄζομεν
S. Ph. 1055
: c. gen. pers. etinf.,προσχρηί̈ζω ὑμέων πείθεσθαι ΜαρδονίῳIrequestyoutolisten to him, Hdt. 8.140 .β́: c.inf.only,τί προσχρῄζων μαθεῖν; S. OT 1155 , cf. OC 1168 : in poetry withinf.understood,πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε(sc.πυθέσθαι) πεύσεσθε
A. Pr. 641
, cf. 787 , S. OC 520 , 1160 , 1202 .