πρόσχωρ-ος,ον, (χώρα)
A. lying near, neighbouring, τόπος
A. Pers. 273
, S. OT 1127 ; ξένοι
Id. OC 493
; τοῖχοι
OGI 483.120
(Pergam.).
II. Subst.,neighbour, Hdt. 9.15 , S. OC 1065 (lyr.), Th. 8.11 , Pl. Lg. 737d , Arist. Pol. 1269b6 , IG 22.1364
(i A.D.).
2. πρόσχωρος,ἡ ,frontier, BCH 55.43 (Odessus,i B.C.).