προτιόσσομαι, Ep. Verb, onlypres.andimpf., and never in the formπροσόσσομαι:—
A. look atorupon, μηδέ τιν' ἀνθρώπων προτιόσσεο
Od. 7.31
, cf. 23.365 .
II. of the mind,forebode, κραδίη προτιόσσετ' ὄλεθρον
5.389
; θάνατον προτιόσσετο θυμὸς ἀγήνωρ
14.219
, cf. A.R. 1.895 , al.; so, prob.,ἦ ς' εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαιfrom thorough knowledge of theeI divinemy fate, Il. 22.356 , cf. A.R. 4.1372 .