πρόφρων,ονος,ὁ,ἡ, (φρήν, φρονέω): poet.Adj.: prop.
A. with forward mind, i.e.of one's free will, οὐδέ τί πώ μοι π. τέτληκας εἰπεῖν ἔπος
Il. 1.543
;π. κεν δὴ ἔπειτα Δία Κρονίωνα λιτοίμηνI should befainto entreat Zeus, Od. 14.406 : hence,kindly, gracious, willing, usu. predicative (as always when used of persons in Hom. ), ὄμοσσον π. ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν
Il. 1.77
; π. κατένευσε Κρονίων
8.175
; ὁ δέ με π. ὑπέδεκτο
9.480
, cf. Od. 2.387 ; π. Δαναοῖσιν ἄμυνεν
Il. 14.71
, cf. Sapph. 118 ;π. τελεῖν, ἀείδειν, Pi. P. 5.117 , N. 5.22 ; προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν
Id. I. 4(3).43
; καί σε . . π. θεὸς φυλάσσοι
A. Ch. 1063