πρῠτᾰν-εύω(alsoβρυτανεύω, IG 9(1).111 (Elatea), cf.πρυτανεῖον),
A. to be πρύτανιςorpresident, hold sway,ἀθανάτοισι amongthem, h.Ap. 68 ; so of God, Ph. 2.595 .
2. to be chairmanof a board, D. 21.87 ; of aβουλή, POxy. 2130.7
(iii A.D.), etc.
II. at Athens,hold the presidency, prop. of the tribe in order ofπρυτανείαinβουλήand ἐκκλησία, ἔτυχεν . . ἡ φυλὴ [ἀντιοχὶς] πρυτανεύουσα
Pl. Ap. 32b
, cf. Grg. 473e ; Ἀκαμαντὶς ἐπρυτάνευε
IG 12.16
, Th. 4.118 , etc.: sts. of an individual member of theπρυτανεία, IG 12.39.14 , al., Antipho 6.45 ; οἱ τότε πρυτανεύσαντες
And. 1.46
.
b. generally, of themoverof a motion, ὁ πρυτανεύσας ταῦτα καὶ πείσας
D. 15.3
.