πταῖσμα,ατος,τό, (πταίω)
A. stumble, trip, false step, mistake, Thgn. 1222 (pl.); of a horse, Plu. 2.549c , etc.; in writing, Longin. 33.4 (pl.).
2. error, fault, J. AJ 7.7.1 ;τῆς ἀνοσιουργίας ἀσεβῆ π. Iamb. Myst. 3.31 .
II. failure, misfortune, euphem. fordefeat, ἢν σφέας καταλάβῃ π. πρὸς τὸν Πέρσην
Hdt. 7.149
;συμβαίνει π. [τινί] D. 10.13 , cf. Aeschin. 3.164 ;ἄν τι γένηται π. D. Ep. 3.18 ;τὸ τῆς τύχης π. Phld. Vit. p.22J. ; περὶ τὴν ναυμαχίαν
D.S. 11.15
.